സ്നേഹം വരണ്ടുപോയൊരാ മനസ്സില്
സ്വപ്നം മരുഭൂവിലെ നീരുറവയെങ്കിലും
പഴകിയോരോര്മ്മതന് ചിത്രങ്ങള്
സ്മൃതിയിലെങ്ങൊ തെളിയുന്നു മായുന്നു.
മൌനം നാദമായുണരും മണ്വീണയില്
ഇന്നും ആരോ സ്വരമായ് പാടി
ജനിമൃതിതന് യത്രയിലെ നോവേറും
ഇടവഴിയില് കേട്ടുമറന്നൊരാ പല്ലവികള്.
സ്നേഹിക്കുവാനറിയില്ലെനിക്കിന്നു
സ്നേഹം വെറുമൊരു പ്രകടനം മാത്രമോ?
സ്നേഹമെന്നതു ദൈവമാണെന്ന സത്യം
മുന്പാരോ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.
വീണ്ടും പഠിച്ചു പഴയത ത്രയും തെറ്റുകള്
സൂര്യനുദിക്കുന്നില്ല, അസ്തമിക്കുന്നില്ല
കറങ്ങുന്ന ഭൂമി തീര്ക്കുന്നു ദിനരാത്രങ്ങള്
എന്നതത്രെ പ്രപഞ്ച സത്യം.
ഇനിയുമുണ്ടകുമോ അറിഞ്ഞത ത്രയും
തെറ്റെന്നു ചൊല്ലുന്ന നൂതന സത്യങ്ങള്?
ഹൃദയമൊരു തരിശ്ശു ഭൂമിയെങ്കിലുമതില്
വിളയുന്നു സ്വാര്ത്ഥ മോഹങ്ങളെന്നു സത്യം
സ്നേഹമെന്നതു ധനമെന്നാധുനിക സത്യം
പണമെന്നതു പിണമാണെന്നു ലോകസത്യം
അതുകൊണ്ടിന്നു സ്നേഹം പിണമത്രെ.
മനുഷ്യനെ അന്ധനക്കുന്ന മൂകനാക്കുന്ന
ബധിരനാക്കുന്ന നിര്ജീവ ജഢം.
