Sunday, October 7, 2007

പ്രത്യാശ

മനുഷ്യനെ ജീവിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതു പ്രതീക്ഷകളാണല്ലൊ..........അസ്വസ്ഥമായ ഇന്നലെകള്‍ക്കും , സമാധാനമില്ലാത്ത ഇന്നേക്കും വിട.......

പ്രതീക്ഷിക്കാം നാളെയുടെ നല്ല നളുകള്‍..............




ഓര്‍മകളിന്നും സുഗന്ധം പരത്തുന്ന
മാനസതാരാം നന്ദനത്തില്‍,
സ്നിഗ്ദമാം ഇലച്ചാര്‍ത്തിന്‍ മൂടുപടം
നീക്കി അസ്വസ്ഥമാം വിളറിയ
മുഖവുമായ് മുന്നിലെത്തി..............

എന്നുമീ കണ്ണില്‍ തെളിയട്ടെ ദീപങ്ങള്‍......
നെയ്‌്‌ത്തിരിനാളങ്ങള്‍ അണയാതിരിക്കട്ടെ
എന്നാശ്വാസമേകി നീ...

മനസിന്‍ മരുഭൂമിയില്‍ സ്നേഹം
ഒരു വര്‍ഷമായ് പെയ്‌്‌തിറങ്ങി...
അസ്വസ്ഥമാം ഇന്നലെയുടെ നാളുകള്‍
ശാന്തമായ് നിന്റെ മുന്നില്‍

എന്നുമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍ മാധുര്യം പകര്‍ന്നിടുന്നു.
ഏങ്കിലും പിന്നെയും തെളിയുന്നു,
വിളറുന്ന മുഖങ്ങള്‍ മിന്നിമറയുന്നു,
ഓര്‍മ്മയാം ദര്‍പ്പണ്ണത്തില്‍...

നോവുന്നു മധുരവും എന്നറിഞ്ഞിന്നും,
കണ്ടെടുക്കുന്നു നിത്യം
പ്രത്യാശതന്‍ നാളുകള്‍.

.